Humor genealogiczny

[L_Maik]

Czasami warto oderwać się na chwilę od poszukiwań i spojrzeć na nie z przymrużeniem oka

Na dobry początek:
Jak nazywały się napoje naszych przodków?

- Agri-Cola
- Colo-Nus



Pozdrawiam!
- Leszek

[Barbara Nowak]

no fajne...
tez dołączam przeczytany nie tak dawno na faceboku!
Genealodzy są trochę jak małpy - zawsze są na drzewach :!
Pozdrawiam serdecznie

Barbara Nowak

[Bartek]

To ja podzielę się pasjonującą rozmową z paniami historyczkami z Zakładu Rękopisów Biblioteki Narodowej. Niezbyt genealogiczną, ale emocje podobne.

"Pamiętam taką scenkę, jeszcze z początków mojej pracy. Pan Bogumił Kupść z Krystyną Muszyńską opracowywali zespół korespondencji Załuskich. Bohdan Horodyski, ówczesny kierownik Działu Rękopisów (przed panem Kupściem), pewnego dnia przychodzi, patrzy, a oni siedzą tacy zafrasowani, pyta, co się stało. – No nie macie większych zmartwień?! – wykrzyknął, jak usłyszał, że ktoś umarł im w tych papierach."

http://www.tekstualia.pl/index.php?DZIAL=varia&ID=20

[bugakg]

Przekrój Nr.43 z 1946 roku - str.17.
Artykuł Juliusza Kydryńskiego: "Ciężarówką do domu".

Siedzę (nareszcie) na polskim Śląsku i w braku lepszego zajęcia wspominam najróżniejsze rzeczy, mniej lub więcej zabawne z mego niedawnego pobytu w Austrii.
Na przykład: parę tygodni temu Anglicy - bez porozumienia z polską placówką konsularną - ogłosili w Wiedniu rejestrację Polaków na wyjazd do Kanady.
Byli tacy, którzy się zgłaszali.
Jeden z nich zwierzył mi się później:
"Widzi pan - mówił - wszystko poszło gładko, miałem tylko osobisty kłopot z podaniem nazwiska.
No bo niech pan posłucha:
Moja matka z domu Szczygieł, nazywała się za pierwszym mężem Toporek, a za rozwiedzionym, Boberek.
Jednak ja byłem nieślubnym dzieckiem z trzeciego niedoszłego męża Piętaszewskiego, więc właściwie wszystko, poszło na konto pana Boberka i tak się nazywałem, dopóki sąd nie rozstrzygnął, że powinienem używać nazwiska panieńskiego matki. a więc Szczygieł.
W czasie wojny ukrywałem się pod nazwiskiem Kogutek i na to nazwisko otrzymałem maturę.
W bojówce pracowałem jako Szpada i jako taki otrzymałem fałszywą Kennkartę.
Wkrótce potem ożeniłem się i uciekając przed komuną do Niemiec przyjąłem nazwisko żony Dentka. przyczem podpisałem Volkslistę jako von Schlauch.
Po kwietniu 1945 r. zapisałem się na uniwersytet wiedeński na indeks mojego serdecznego przyjaciela Pajątkiewicza który zdał za mnie trzy egzaminy.
Zgłaszając się na wyjazd do Kanady, przedstawiłem Komisji: świadectwo ślubu moich rodziców na nazwisko Toporek, świadectwo chrztu jako Boberek, legitymację szkolną jako Szczygieł, świadectwo maturalne jako Kogutek, papiery polityczne jako Szpada, świadectwo pracy jako Dentka, niebieską Kennkartę jako von Schauch, oraz indeks uniwersytecki jako Pajątkiewicz.
Wobec tego Anglicy uznali mnie za Polaka bez zastrzeżeń i mówię panu - wszystko poszło gładko. Jadę do Kanady ! " (...)

[mac]

Śmiech to zdrowie, tak mawiają. Dla rozruszania tematu przedstawiam pewien limeryk dotyczący naszego drogiego prezesa.

1.
Gdy Wojtek nasz bywa w Poznaniu
Czas cały spędza na bieganiu
Skutki ma to niekiedy tragiczne
Raz wpadł w drzewo genealogiczne
Co odbiło się na prezesowaniu

[mac]

Z cyklu limeryki wielkopolskiej genealogii, dziś kolejny wierszyk. Krótka opowieść o problemach przy rysowaniu drzewa genealogicznego...

2.
Raz Basia rodem z Lubonia
Trafiła na przodka słonia
Wrysować w drzewo go chciała
Lecz trąba była za mała
Przybiła za ogon wałkonia

[barbaraplewka]

A nasz Maciej - mózg komputerowy,
co ma (serio!) dowcip zdrowy,
tak Prezesa skomentował,
że się biedak skonfundował,
Głowiaku, idź po rozum do głowy!

[mac]

Widzę, Basiu, że temat chwycił, a zatem kolejny limeryk, tym razem zahaczający o tematy mody w genealogii.

3.
Raz Sława po pięknej Ławicy
Chodziła w kraciastej spódnicy
Miała na niej Guciowy
Rodzinny tartan klanowy
Oglądali się za nią lotnicy

[kabat]

Może nie słowny humor, czy na takim drzewie można wyrysować naszych przodków.
drzewo
http://ciekawe.org/2016/10/06/najwspani ... wa-swiata/

[guciorek]

Witajcie,

chyba z okazji limeryku sprawię sobie spódnicę - pierwszą od wielu......... wielu lat

Sława

[TomekD]

Wiele wskazuje na to że Maciej po lekturze Cyberiady Lema (Wyprawa pierwsza A)
http://niniwa22.cba.pl/lem_elektrybalt.htm
zafascynował się Elektrybałtem.

Efektem tej fascynacji było odnalezienie przez Macieja tego kodu:
https://github.com/Derbeth/poeta
i jego modyfikacja w taki sposób aby pisał limeryki.
Wystarczyło dodanie słownika genealogicznego i pierwsze efekty działania doskonale zmodyfikowanego programu czytaliśmy powyżej.

Powstały w tych okolicznościach słownik genealogiczny ma być podobno dostępny wkrótce na stronie:
http://poetycko.eu

Wiadomości powyższe pochodzą z mocno niewiarygodnych źródeł.

Wybaczcie, to tylko wieczorna głupawka - na kolejne limeryki oczekuję

[mac]

Tomku, zapewniam Cię, że to jedynie wytwory moich pokręconych zwojów mózgowych, nie zaś zaawansowana technologia (tzw. rocket science). Jako, że nadchodzi weekend, w trakcie którego nie będę w stanie nic opublikować, dzisiaj dwa kolejne limeryki.

Czwarty z kolei wierszyk piętnuje poszukiwanie szlacheckich korzeni za wszelką cenę. Może nieco słabszy lirycznie (!), występuje w nim jednak bohater, którego nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Finalnie, po wielu perypetiach (nie aż tak wielu, bo nie pozwala na to forma limeryku!) nasz bohater wychodzi na prostą i wszystko kończy się dobrze. Piszę to dla osób o słabych nerwach. Oczywiście zbieżność osób, imion i miejscowości jest całkowicie przypadkowa...

4.
Raz Andrzej pod Pobiedziskami
Uganiał się za szlachciankami
Marzył by zostać baronem
Lecz znalazł garbatą z welonem
Dał sobie spokój z takimi przodkami


Czasem natomiast genealodzy napotykają na różne problemy techniczne i niestety często efekty ich pracy idą na marne. Zepsute dyski i omyłkowo skasowane pliki przytrafiają się każdemu. Ale pamiętajcie, że może być jeszcze gorzej...

5.
Raz Jurek w Górce Targowej
Uprawiał drzewa rodowe
Jednak przy pewnej niedzieli
Rolnicy wszystkie mu ścięli
Teraz musi posadzić nowe

[siwy]

Ripostuję:
(zbieżność imion jest oczywiście przypadkowa a zainteresowani nie powinni brać limeryku zbyt serio. To tylko mały prztyczek).

Raz Maciej, chytra sztuczka,
Paluchem się w Głowę postu(cz)kał.
Wystukał Zosię i Basię,
a może coś jeszcze zda się?
Genealogia to życia nauczka.

[wojciech]

Na spotkanie genealogów
Przyjaciół, nie wrogów
Wybieramy się do Łodzi
Bo co nam szkodzi
Co prawda bez Andrzejów i Głów

[siwy]

Albo w Łodzi, albo w Tczewie,
Szuka Prezes liści w Drzewie,
My, natomiast, zwykłe członki,
Nie mamy czasu na mrzonki.
U nas strach, cóż my poczniem, gdy panuje bezkrólewie.

[kierejka]

Genealog pierwsza klasa,
Po cmentarzach sobie hasa.
Po archiwach biega nieboże
Bo ciągle znaleźć nie może
Syna szwagra dziadka Franka
Więc skończyła się sielanka.
Włosy z głowy sobie rwie,
Bo ciągle tak mało wie.

Pozdrawiam
Kasia z Kierejewskich

[barbaraplewka]

[wojciech]

Nie byłem w Tczewie, jeno w Łodzi
Coś z tego się urodzi ?
To była delegacja świetna
Do Iwony, Waldka i Mietka
A mnie ciagle radość nachodzi

[sylwia-Sz]

Zasłyszane:
....-Niech będzie Pochwalony Jezus Chrystus
-Na wieki wieków..
-O co chodzi?
-Przewielebny księże proboszczu,ja w sprawie przodków..
-Tak..
-Chodzi o to, że szukam..
-A po co to Pani?
-No szukam,genealogicznie,proszę księdza proboszcza..
-Dac im spokój.
-Kiedy ja właśnie proszę księdza proboszcza chcę dac im spokój...
/w tle/...-Ech wydzwaniają jakieś drzewka malują...
-No to ja właśnie od tych malunków proszę księdza..
-Dobrze już dobrze,proszę zadzwonic za dwie godziny..sprawdzę.
-Bóg zapłac księże proboszczu ,będę..

Bywa zabawnie /pełna nadziei czekam/

Sylwia

[Olga T.]

Niezły galimatias

[Paweł Wietrzykowski]

i na tym to polega....

[akiraq]

czy pamiętacie znakomity wywód genealogiczny Mariana Załuckiego: szło to jakoś tak:

Najpierw był chaos, plazma i papka,
potem spotkali się gdzieś ukradkiem
moja pra pra pra pra pra pra babka
z moim pra pra pra pra pra pra dziadkiem.
Ona prosiła: nie figluj, bo dzień, i święty Swantewit przy drodze,
Lecz on na jej prośby był głuchy jak pień.
I z tego to pnia JA pochodzę.

pozdrawiam
Robert

[Olga T.]

Z: Wybór dowcipów, Kijów 1906

[bugakg]

Humor z dnia 19.09.1919:


Nowiny Jel. nagrobek:

[Olga T.]

Trochę primaaprilisowych retrohistorii poznańskich zebrałam na swoim blogu: Pozdrawiam
http://poznan1908.blogspot.com/search/l ... %20Aprilis

[Olga T.]

Echo : ilustrowany tygodnik powieściowy i humorystyczny R. 2, nr 21 ([1913])

[Paweł Wietrzykowski]

[Kubuś]

Nic się nie zmieniło .Dzisiejszy sponsoring dokładnie tak samo działa .Czasy sie zmieniają a obyczaje nie .Wygląda jak ogłoszenie z gazety z 2020 roku.

[Kubuś]

Zresztą to nie nowy wynalazek .Wystarczy poczytać książki Alberto Angela o Starożytnym Rzymie .Taka instytucja jest znana od 2100 lat bez mała .W dzisiejszych czasach jest w szczycie rozwoju .Rozwija się świetnie . Nawet w popularnym piśmie wśród genealogów Przeszłość Demograficzna Polski czy Genealogia. Studia i Materiały Historyczne ukazały się odpowiednie badania dokładnie ujmujące instytucję .Odsyłam

[Paweł Wietrzykowski]

[janusz59]

Żebym mógł się urodzić jest potrzebne o wiele więcej pokoleń niż dwanaście. Mamy więcej przodków niż było żyjących ludzi. Stąd prosty wniosek. Wszyscy (może prawie wszyscy) jesteśmy krewnymi.
Pozdrawiam. Janusz.

[Kubuś]

Jest to jeden z największych humorów jakie poznałem .Periodyk wyspecjalizowany w tej sprawie ukazujący się od 1967 roku Przeszłość Demograficzna Polski " mimo całych zastępów naukowców nawet nie podjął tematu modelu demograficznego przodków .
To nie jest taka [prosta sprawa .W tej dziedzinie do dzisiaj modelu demograficznego nie ma -sprawa czeka na genealoga -wynalazcę .
Kilka podejść było .Niedawno ukazała się znakomita próba matematyczna z poprawką " Ubytku Przodków " .
Dobra próba .Ale jest jeszcze kilka innych nie odkrytych Poprawek .
Jest jeszcze próba modelu przy pomocy techniki AI Sieci neuronowe .
Pozdrawiam

[menka]

Życie to tragedia w trzech aktach: akt urodzenia, akt ślubu, akt zgonu.
Angora nr 2 na dzień 10 stycznia 2021

[Paweł Wietrzykowski]

[Paweł Wietrzykowski]

[AlpaCino]

Ciekawe by było porównać te ogłoszenia i akta USC, żeby sprawdzić czy się znaleźli chętni do pary

[Łukasz Bielecki]

Może to już przedwojenny fejk. Kartoteka nie zwraca nazwiska Kotlarzyk.

[Kubuś]

Panie Wietrzykowski

To tylko model teoretyczny .

U mnie jest taki ubytek przodków ,że 12 pokoleń to tylko 3044 przodków.

Z tych 3044 mam zidentyfikowanych 425 tak że pracę mam na dwie emerytury.

Przodkowie u mnie nie obrodzili .
Pozdrawiam

[Paweł Wietrzykowski]

[danka55]

Może to już przedwojenny fejk. Kartoteka nie zwraca nazwiska Kotlarzyk.

Na to wygląda:)

[Gosia53]

Witam.

Dziennik Poznański nr 231, 9.X.1859.
Str. 3- wiadomości miejscowe i potoczne.

Gazeta Warszawska zamieszcza w jednym z ostatnich swoich numerów, w rubryce ogłoszeń prywatnych ogłoszenie w języku niby francuskim, które zbieracze ciekawości humorystycznych wystrzydz i na parawan przylepićby mogli. W doniesieniu tem ogłasza jakiś polski młodzieniec z Francyi świeżo przybyły, który dobre odebrał wychowanie i zna z gruntu (jak powiada) kilka języków zagranicznych, że życzy sobie przyjąć w znakomitym domu „un emploi comme marechal ou valet de chambre”. Widocznie ów młodzieniec, z gruntu posiadający język francuski (jak powiada), chciał powiedzieć, że radby przyjąć obowiązki marszałka dworu lub kamerdynera. Zamiast jednak odpowiedniego francuskiego wyrazu „maitre d`hotel”, przetłómaczył dosłownie swoję myśl polską przez „marechal”, wchodząc tym sposobem we współzawodnictwo z feldmarszałkami czyli hetmanami.

Pozdrawiam.
Kaniewska Małgorzata.

[Paweł Wietrzykowski]

[danka55]

Sobie pozwalał, innym pożałował:)

[Gosia53]

Witam.

Dziennik Poznański nr 206, 10.IX.1859.
https://polona.pl/press/dziennik-poznan ... 2Nzk/1859/

Str. 3- wiadomości miejscowe i potoczne.

Od wiarygodnych świadków naocznych mamy następującą anegdotę z bitwy pod Magentą. Odział francuskich żuawów, noszących, jak wiadomo, nieco fantastyczne ubranie tureckie, obskoczył pagórek, na którym garstka Austryaków tęgo się broniła; nie mogli jednak sprostać zuawom; wybito ich wszystkich prócz jednego, który bronił się do upadłego, zapamiętale oganiając się odłamem strzaskanego karabinu. Oficer żuawów widząc to, krzyczy na swoich żołnierzy: „Epargnez le, car c`est un brave!” (Niezabijajcie go, bo to chwat.) Austryak wszelako poddać się niechce, wrzeszcząc po polsku: „Szelmy małpy afrykańskie, nie dam się i koniec.” Co oficer usłyszawszy, odpowiada mu także po polsku: „A toć się głupia psia jucho poddaj, bo cię zabiją.” Na ten dźwięk rodzinny zmiękło serce Austryakowi, rzucił broń i został wzięty do niewoli. Tym Austryakiem był jakiś galicyjski Maciek, a oficerem od żuawów, młody Herteux, syn w Warszawie znanego restauratora Francuza, który w Polsce zrodzony, doskonale po polsku mówił, a wróciwszy z ojcem do Paryża, wstąpił był do pułku zauwów.

Pozdrawiam.
Kaniewska Małgorzata.

[Gosia53]

Witam.

Dziennik Poznański nr 50, 1.III.1860.
https://polona.pl/press/dziennik-poznan ... 2Nzk/1860/

Str. 4- Rodowód Utracyuszów.

Jaśnie Wielmożny Jegomość, pan Majątek, z domu Klejnoty-Pieniądze, zaślubiwszy jejmość pannę Neuwagę, spłodzili Niepotrzebny-Wydatek; ten ożeniony z jejmością panną Ostrzygą, herbu Szampan, w hełmie Faraon, przydomku Rulety, doczekał się syna Pożycz, od którego naturalnie zrodzony Oddaj; Oddaj zrodził Przedaj; Przedaj zostawił dwoje potomstwa: Przedaj-tanio i Pójdź-z-niczem; Przedaj-tanio zrodziło nędzę, Pójdź-z-niczem zrodziło Wzgardę; z tych urosła Zgryzota, z Zgryzoty Pijaństwo, z Pijaństwa Gangrena, z Gangreny Śmierć.

Pozdrawiam.
Kaniewska Małgorzata.

[Gosia53]

Witam.

Dziennik Poznański nr 187, 17.VIII.1860.
https://polona.pl/press/dziennik-poznan ... 2Nzk/1860/

Str. 3- wiadomości miejscowe i potoczne.

Na drodze żelaznej między Lipskiem a Dreznem, w jednym z wagonów wraz z innymi pasażerami, jechał przed tygodniem Anglik, nie umiejący po niemiecku; syn Albionu milczał przez całą niemal drogę, ale zbliżając się do Priswic zdobył się na zapytanie łamanym językiem: „Ile czasu tunnel?” Sąsiad myśląc, że go pytają, ile czasu mają drogi do tunelu, odpowiedział mu: „pół godziny”. Anglik uśmiechnął się z zadowoleniem i skoro tylko pociąg wjechał do tunnelu, wyciągnął z pod ławki swój worek podróżny, i nie wątpiąc, że ma czas dostateczny po temu, zaczął się z gruntu przebierać. Proszę sobie wyobrazić przerażenie biednego Dżon Bulla, gdy światło dzienne zachwyciło go właśnie w połowie tualety. Damy krzyknęły na zgorszenie i zakryły się wualami, a Anglik?...

Pozdrawiam.
Kaniewska Małgorzata.

[Paweł Wietrzykowski]

Kiedyś to były kosmetyki....

[pepowianka]

Nagrobek
Za długoletnią wierną służbę postawił pan służącemu na wiejskim cmentarzu nagrobek z napisem:
Tutaj leży Jan,parobek.
Ja,pan jego-ten nagrobek
Fundowałem ku pamięci-
Niech go strzegą wszyscy święci!

Ktoś,czytając powyższy napis,przekreślając "go",umieścił następujący wierszyk:
Gdyś go darzył tym nagrobkiem,
On już nie był twym parobkiem.
Więc nie byłeś jego panem,
Pocałuj go w nos-amen!

Znalezione w "Oświata.Bezpłatny dodatek do Gazety Polskiej" Nr 30/1924

Myślę,że mogło być tam nawet dosadniejsze słowo.

[kafi]

Ks. Jan Twardowski w swoim "Niecodzienniku" pisał: >>"Jeden z dziedziców postawił nagrobek, na którym kazał wyryć napis: "Dobry z ciebie był parobek, więc ci stawiam ten nagrobek". Zdarzyło się, że po pewnym czasie ktoś kredą dopisał: "Kiedyś stawiał mu nagrobek, to już nie był twój parobek, ani tyś mu nie był panem. Pocałuj go w piszczel. Amen".<< Sądzę, że ta dawna anegdota ma wiele wersji.

Pozdrawiam,
Kamil

[Paweł Wietrzykowski]

Może nie w pełni genealogiczny ale na co się można natknąć wertując zasoby SzWA