Nie tyle Kościołowi, co klasztorowi klarysek w Gnieźnie - klasztor był właścicielem miasta i m.in. wsi Libartowo od 1298 r. I majątek ten zabrali Prusacy (kamera pruska w Poznaniu) w 1795 roku.lila pisze:Libartowo było majątkiem zabranym w 1796r kościołowi.
Mielżyński zmarł w 1938 r., majątek najprawdopodobniej przeszedł na jego żonę Sewerynę, która zmarła w latach sześćdziesiątych w Poznaniu i została pochowana w kościele iwieńskim. Warto przy tym podkreślić zasługi hr. Mielżyńskiego, który kupował majątki od Niemców, osłabiając ich wysiłki germanizacyjne na tym terenie. Nie bardzo wiem, jakie były losy majątku libartowskiego w czasie wojny. Po wojnie wszedł w skład PGR Iwno.lila pisze:Ten w 1907r sprzedał majątek hr. Mileżyńskiemu. Mielżyński był właścicielem do roku 1939.
[/quote] Kuba, ciekawe i cenne informacje. Oczywiście jestem zainteresowana pozostałymi, które posiadasz. Proszę o priv. Pozdrawiam.jlabedzki pisze:Moi drodzy, znalazłem ciekawe informacje na temat losów Libartowa w książce "Parafia pod wezwaniem świętych apostołów Piotra i Pawła w Kostrzynie" pod redakcję A. Majewskiej i K. Matyska (wyd. Kostrzyn 2013):
Od 1796 r. rozpoczęła się konfiskata majątków kościelnych przez rząd pruski, która objęła także parafię kostrzyńską. Klasztor zakonnic św. Klary z Gniezna przestał być kolatorem kościoła w Kostrzynie, a stał się ni rząd. Wówczas to niesłusznie została odebrana przez rząd wieś Libartowo, która była przeznaczona na utrzymanie kolejnych proboszczów w parafii i, według ustawy rządowej z 26 lipca 1796 r., nie powinna podlegać konfiskacie. Rządcą parafii był wtedy ks. Walenty Grześkiewicz. Ponieważ pełnił on tylko funkcję administratora, a nie był proboszczem (beneficjum należało jeszcze do ks. Ignacego Raczyńskiego), nie został nawet powiadomiony o zabraniu wsi przez rząd. O tym, jak wyglądało odebranie Libartowa przez ówczesne władze pruskie zeznaje świadek Bartłomiej Małecki: "Nazywam się Małecki, imię mi Bartłomiej, religii katolickiej, liczę sobie lat 72, mam siedmioro żyjących pełnoletnich dzieci i żyję w małżeństwie z żoną moją Józefą lat 57. Zaraz pożenieniu się mojem z Józefą objąłem gospodarstwo w Libartowie, które mi rodzice żony Kazimierz i Zofia owczarze ustąpili i to gospodarstwo utrzymywałem ciągle, aż do czasu, kiedy Francuzi do tutejszego kraju przyszli i Xięstwo Warszawskie ogłoszone zostało i po przyjściu Francuzów jeszczem był dwa roki w Libartowie. Pamiętam dobrze, kiedy Rząd Pruski odebrał X. Ignacemu Raczyńskiemu Proboszczowi Kostrzyńskiemu wieś Libartowo i to tak było, nic nie mierzyli ani nie zwoływali ludzi miejscowych do spisania dochodów Libartowa, ani żaden królewski komisarz w Libartowie nie był i jak oddanie Rządowi tej wsi nastąpiło, gromadzie nie powiedziano, tylko dzierżawca dzierżawił i inny nastąpił. Myśmy ich słuchali jako Panów, ale nam nikt nie powiedział, że wieś do Rządu odebrana została. Słyszałem, że X. Szpett jak tu objął probostwo appelował o tę wieś do Króla, lecz co zrobił, nie wiem". Libartowo w 1796 r. obejmowało 1041 mórg 64 prętów kwadratowych ziemi. Po odebraniu wsi ówczesna Kamera (komisja) przyznała proboszczowi kompetencję w wysokości 144 tal. 20 srg. 2 fen.
Mam więcej tego typu materiałów - mogę zainteresowanym osobom przesłać skany na priv.
Pozdrawiam serdecznie,
Kuba
Witam Panie Kubo. Zainteresował mnie ten fragment, a szczególnie nazwisko Małecki Bartłomiej. Martinus Małecki + Sophia Maciejewska jest w moim drzewie, a Bartłomiej może być jego ojcem...? Jest to wreszcie jakiś trop. Bardzo proszę o więcej takich materiałów, mogą być mi bardzo pomocne.jlabedzki pisze:Moi drodzy, znalazłem ciekawe informacje na temat losów Libartowa w książce "Parafia pod wezwaniem świętych apostołów Piotra i Pawła w Kostrzynie" pod redakcję A. Majewskiej i K. Matyska (wyd. Kostrzyn 2013):
Od 1796 r. rozpoczęła się konfiskata majątków kościelnych przez rząd pruski, która objęła także parafię kostrzyńską. Klasztor zakonnic św. Klary z Gniezna przestał być kolatorem kościoła w Kostrzynie, a stał się ni rząd. Wówczas to niesłusznie została odebrana przez rząd wieś Libartowo, która była przeznaczona na utrzymanie kolejnych proboszczów w parafii i, według ustawy rządowej z 26 lipca 1796 r., nie powinna podlegać konfiskacie. Rządcą parafii był wtedy ks. Walenty Grześkiewicz. Ponieważ pełnił on tylko funkcję administratora, a nie był proboszczem (beneficjum należało jeszcze do ks. Ignacego Raczyńskiego), nie został nawet powiadomiony o zabraniu wsi przez rząd. O tym, jak wyglądało odebranie Libartowa przez ówczesne władze pruskie zeznaje świadek Bartłomiej Małecki: "Nazywam się Małecki, imię mi Bartłomiej, religii katolickiej, liczę sobie lat 72, mam siedmioro żyjących pełnoletnich dzieci i żyję w małżeństwie z żoną moją Józefą lat 57. Zaraz pożenieniu się mojem z Józefą objąłem gospodarstwo w Libartowie, które mi rodzice żony Kazimierz i Zofia owczarze ustąpili i to gospodarstwo utrzymywałem ciągle, aż do czasu, kiedy Francuzi do tutejszego kraju przyszli i Xięstwo Warszawskie ogłoszone zostało i po przyjściu Francuzów jeszczem był dwa roki w Libartowie. Pamiętam dobrze, kiedy Rząd Pruski odebrał X. Ignacemu Raczyńskiemu Proboszczowi Kostrzyńskiemu wieś Libartowo i to tak było, nic nie mierzyli ani nie zwoływali ludzi miejscowych do spisania dochodów Libartowa, ani żaden królewski komisarz w Libartowie nie był i jak oddanie Rządowi tej wsi nastąpiło, gromadzie nie powiedziano, tylko dzierżawca dzierżawił i inny nastąpił. Myśmy ich słuchali jako Panów, ale nam nikt nie powiedział, że wieś do Rządu odebrana została. Słyszałem, że X. Szpett jak tu objął probostwo appelował o tę wieś do Króla, lecz co zrobił, nie wiem". Libartowo w 1796 r. obejmowało 1041 mórg 64 prętów kwadratowych ziemi. Po odebraniu wsi ówczesna Kamera (komisja) przyznała proboszczowi kompetencję w wysokości 144 tal. 20 srg. 2 fen.
Mam więcej tego typu materiałów - mogę zainteresowanym osobom przesłać skany na priv.
Pozdrawiam serdecznie,
Kuba
